Call of Duty: Black Ops

Call of Duty: Black Ops

Crysis serinin ilk versiyonundan beri Black Ops’a kadar büyük bir keyifle oynadığım başka bir oyun hatırlamıyorum. Kelimenin tam anlamıyla şahane hazırlanmış bir oyun. İki gündür deli gibi oynadığım Black Ops Küba’da bir bar köşesinde başlıyor ve aksiyon oyunun ilk dakikasından itibaren hiç dinmiyor. İlk görev Castro’yu öldürmek.

Normalde fragmanlar oyunun kendisinden daha heyecanlı olur. Ancak bu sefer oyunun kendisi fragmanından çok farklı ve çok keyifli. Hiç fragmanlarına bakmadan direkt oynayın derim.

Diğer Call Of Duty (COD) serilerinin aksine oyunun başından sonuna aynı kişi ve aynı mantıkda savaşmıyorsunuz. Bazen Rus askeri bazen mahkum oluyorsunuz. Bazen kaçıyor bazen düşman üstüne milyonlarca mermi boşaltıyorsunuz. Bazen helikopter kullanıyor bazen sinsice yaklaşıp düşmanın boğazını kesiyorsunuz.

Bu oyunda ilk kez Amerikan propagandasını hissetmiyoruz. Dediğim gibi zaman zaman Rus, süikastci falan oluyorsunuz.

Ayrıca diğer serilerden tanıdık isimlere de rastlayacaksınız.

Aksiyon bir an olsun durmuyor. Her yerden ateş yağıyor ve önceki Call Of Duty sürümlerinin aksine sürekli savaşıyorsunuz. Bir kenarda durup biraz dinleneyim diyemiyorsunuz. Bu size boğucu gibi gelebilir ama oynamadan karar vermeyin. Çünkü herşey o kadar güzel düşünülmüş ki aksiyonun kesilmemesi için sürekli çatışma halindesiniz ve öldürdüğünüz kişilerin mermilerini alarak hiç durmadan ateş ediyorsunuz.

Aksiyon bir an olsun durmuyor. Her yerden ateş yağıyor ve önceki Call Of Duty sürümlerinin aksine sürekli savaşıyorsunuz. Bir kenarda durup biraz dinleneyim diyemiyorsunuz. Bu size boğucu gibi gelebilir ama oynamadan karar vermeyin. Çünkü herşey o kadar güzel düşünülmüş ki aksiyonun kesilmemesi için sürekli çatışma halindesiniz ve öldürdüğünüz kişilerin mermilerini alarak hiç durmadan ateş ediyorsunuz.

Oyun genel olarak 1968′lerde geçtiğinden oyundaki silahlar, 2. Dünya Savaşı’na ait silahlar ile modern silahlarla iyi bir şekilde harmanlanmasından oluşuyor.

Kahramanımızın sorgu odasındaki flahbacklerini oynuyoruz. Hatta öyleki flahback halinde iken Reznov’un da flashback’ini yaşıyorsunuz.

Oyunda en ufak detaylar bile gözden kaçmamış. En sıradan işlerde mesela introda araç ile kaçış sahnesinde aracın ileri-geri işlerini siz yapıyorsunuz. Ne gibi diyeceksiniz. Hemen açıklayayım. COD 2′de son sahneyi hatırlayanınız vardır. Savaş bitiyor ve bayrağı dikmeye giderken biri sizi bıçaklıyor. Ancak oyun orada bitmiyor son canınızla sağ sol derken adamı yönetip bayrağı dikiyorsunuz. Buna benzer olguları sıklıkla yaşıyorsunuz ve acayip keyif veriyor.

Kar’ın üstünde dengenizi kurmaya çalışmanız, kaygan zeminlerde dikkat etmeniz gerekiyor. Sürekli olarak çevre ile etkileşim halindesiniz ve asla aksiyon bitmiyor. Binlerce Rus askeri size saldırırken gaza gelip silahınızı son mermemisine kadar zorlarken, damarlarınızda dolanan adrenalini azaltmak için köprü altına giriş yapacağınız bir sırada üstünüze bir Rus atlayıp size boğmaya çalışabiliyor. Sadece V tuşuna basarak kurtulmayı unutun. F tuşuna basıp çekerken fare ile de yumruğu indirmeniz gerekiyor.

Silahınızın üstündeki kayış hareketlerinize uygun bir şekilde sallanırken, bir bomba batlaması ile elektrik telleri patlamanın etkisini sizin de hissetmenizi sağlıyor.

Oyunun sesleri ve müzikleri inanılmaz derecede güzel hazırlanmış. Sesler o kadar etkili ki sanki gerçek bir savaş meydanındasınız ve  gerçekten de siz savaşıyorsunuz. Bulunduğunuz duruma uygun çalan müzikler adrenalininizi bir kat daha arttırıyor.

Oyunda otomatik giren ağır çekim modu, Max Payne’deki gibi sizi ayrı bir hava sokuyor.

Bölümler arasında geçişlerde oyun hiç bölünmüyor. “Yükleniyor” yazısı olmadan ara geçiş videolarına dalıp gidiyorsunuz.

Ben gibi 2. Dünya Savaşı severleri de es geçmeyip ara ara Reznov’un flashbackleri ile o savaşı da yaşıyorsunuz.

Oyunun yapay zekası iyi bir seviyede. COD hala sınırı geç yeni adam gelsin modundan çıkamamış. Ancak savaşa yenilik getirmiş. Artık adamlar ateş edip saklanmaktan vazgeçip uygun zamanı bulunca veya gurup halinde ateş açtıklarında sırayla ateş ederek sizi baskı altına almaya çalışıyorlar.

Takım arkadaşlarınız aptalca yerlere ateş etmekten vazgeçmiş, artık tam bir takım olmuşsunuz. Merak etmeyin denge öyle bir sağlanmış ki takım arkadaşlarınıza gıcık olmayıp onlarla bütünleşiyorsunuz.

Oyunda şiddet doruk noktasında. Bazı ülkeler oyunu çok şiddetli bulup yasaklamışlar. Ama bana sorarsanız insanları kötü yönlendirecek sahnelerden ziyade savaşın acısını hissettirmeyi hedeflemişler.

Oyunu anlatmakla bitiremeyeceğim, daha fazlasını siz keşfedin. Keyifli oyunlar…